CO TRENUJEMY


Wybierasz się na swój pierwszy trening?

Pamiętaj, zjedz ostatni posiłek na 2h przed treningiem. Przynieś ze sobą strój sportowy, spodenki nie krępujące ruchów, koszulkę oraz ręcznik. Na zajęcia z boksu i muay thai (jeżeli posiadasz), weź ze sobą rękawice i owijki bokserskie. Nie zapomnij o wodzie do picia.

 

MUAY THAI (Bartek Walczewski, Grzegorz Sobieszek)

Tysiące mitów. Twarda walka. Skuteczność. Kondycja. Sportowy rozwój.

Muay Thai to wywodzący się z Tajlandii sport walki o pięknej i bogatej ponad tysiącletniej tradycji. Charakteryzuje się on niezwykłą skutecznością w walce w ringu. Z tego powodu jest trenowany również przez zawodników MMA. W boksie tajskim walka toczy się w stójce, zawodnik leżący na deskach ringu nie walczy. W walce można uderzać z pełną siłą rękoma (boksować) lub nogami (kopać). Charakterystycznymi cechami Muay Thai są: walka w klinczu, polegająca na uderzeniu w korpus, lub w głowę przeciwnika kolanami lub łokciami, oraz niskie kopnięcia okrężne na nogi tzw. low kick. Treningi Muay Thai polegają głównie na ćwiczeniach z partnerem, oraz na uderzaniu w tarcze/worki. W grupach zaawansowanych/zawodniczych stałym elementem treningu są sparingi. Z powodu intensywności treningów i dużej ilości ćwiczeń treningi boksu tajskiego znakomicie poprawiają kondycję, wyrabiają gibkość oraz redukują wagę!

 Na treningach dla początkujących:

  • nauczysz się walczyć
  • nauczysz się bronić
  • zredukujesz wagę
  • nabierzesz pewności siebie
  • wyrzeźbisz swoje ciało

Na treningach dla zaawansowanych:

  • rozwiniesz umiejętności walki w stójce
  • nauczysz się zaawansowanych technik
  • sprawdzisz się w sparingach
  • sprawdzisz się w zawodach
  • udoskonalisz swoją stójkę pod MMA

 

BOKS (Krzysztof Gutowski)

Boks jest najtwardszym i najsamotniejszym sportem na świecie.” Frank Bruno.

Walka na pięści jest jednym z najstarszych sportów, znanym już w starożytnej Grecji i Rzymie.

Na treningach nauczysz się boksować, ale również poprawisz swoją kondycję.

 

MMA (Grzegorz Sobieszek, Marcin Polczyk)

Mieszane sztuki walki. Sport, w którym dopuszcza się w zasadzie wszystkie techniki dozwolone w innych sportach walki, bez broni. Jest to mix technik z zapasów, Muay Thai i BJJ. Walka toczy się w trzech płaszczyznach parterze (BJJ) stójce (muay thai, boks) oraz klinczu (zapasy), polem walki najczęściej jest ring lub oktagon. Można uderzać, kopać, zakładać dźwignie i dusić.

Jest to obecnie jeden z najbardziej medialnych sportów walki szybko zdobywający sobie coraz większą popularność. W klubie trenujemy MMA pod kątem zawodów jak i samoobrony.

 

CROSSFIT (Bartek Walczewski)

Crossfit to trening wytrzymałościowo-siłowy, który ma pomóc ci osiągnąć lepszą ogólną sprawność fizyczną i przygotować na różne wyzwania sportowe. Crossfit to wiele ćwiczeń czyli brak nudy. Zajęcia trwają 45 minut, rozgrzewka 10-15min, 20min właściwego treningu, rozciąganie 10min. Crossfit to elementarna część przygotowań fizycznych wszystkich zawodowych sportowców,

ale jest praktykowany również przez ogromną rzeszę amatorów dbających o swoją kondycję i wygląd. Crossfit to bardzo ciekawa alternatywa dla nudnej siłowni i zajęć fitness.

 

BJJ (Jędrek LoskaMarcin Polczyk)

Brazylijskie Jiu Jitsu jest jednym z najmłodszych, jeśli nie najmłodszym sportem walki, powstało na początku XX wieku w Brazylii za sprawą osiadłego tam japońskiego mistrza judo Maeda Mitsuyo który to podjął naukę najmłodszych członków wpływowej rodziny Gracie, rodziny której nazwisko stało się wkrótce synonimem nazwy stylu (Gracie Jiu Jitsu).

Brazylijskie jiu-jitsu wywodzi się z jiu-jitsu, zapasów i judo. Obejmuje walkę w stójce, zwarciu i parterze, na który kładzie się największy nacisk. Podstawowe dwie formuły walki w BJJ to:

  • walka w gi (kimonie),
  • walka bez gi (Submission wrestling)

Brazylijskie jiu-jitsu koncentruje się na walce z jednym przeciwnikiem. Celem walki jest przejęcie kontroli nad przeciwnikiem poprzez zadawanie mu kontrolowanego bólu (dźwignia) bądź pod groźbą utraty przytomności – z bólu lub od duszenia. Walka w brazylijskim jiu-jitsu odbywa się głównie w parterze. Taktyka polega na sprowadzeniu przeciwnika do parteru, unieruchomieniu go
i wykonaniu techniki kończącej – dźwigni bądź duszenia, zmuszającej przeciwnika do poddania się, bądź pozbawiającej go przytomności. Zawodnicy brazylijskiego jiu-jitsu walczą w zwarciu, co dodatkowo utrudnia ich przeciwnikom wykonywanie uderzeń.

Brazylijskie jiu-jitsu opiera się na chwytach. Dominują tu dźwignie, duszenia oraz inne techniki unieruchamiania przeciwnika. Uderzeń się nie stosuje. Ćwiczą je jednak zawodnicy przygotowujący się do turniejów mieszanych sztuk walki. Stosuje się też rzuty mające na celu sprowadzenie przeciwnika do parteru. Chwyty w parterze często wykonuje się nogami poprzez zahaczenie lub objęcie części ciała przeciwnika. Jednym z elementów charakterystycznych dla brazylijskiego jiu-jitsu jest tzw. garda. Garda polega na objęciu nogami przeciwnika stojącego lub klęczącego przez zawodnika leżącego. Stosuje się też tzw. dosiad, który polega na siedzeniu okrakiem na leżącym przeciwniku.

Brazylijskie jiu-jitsu opiera się na chwytach, koncentruje się więc na walce z jednym nieuzbrojonym przeciwnikiem. Przydaje się, gdy zachodzi potrzeba unieruchomienia przeciwnika i pokonania go bez wyrządzenia mu poważnego uszczerbku na zdrowiu (duszenia, dźwignie). BJJ cały czas się rozwija i dostosowuje do realiów dzisiejszych zagrożeń. System opracowany przez Graciech powstał również z myślą o samoobronie. Nie ogranicza się jedynie do chwytów i dźwigni w parterze, ale przygotowuje też do obrony przeciwko uderzeniom ostrymi narzędziami (walory tego systemu doceniła policja i wojsko). Jednakże zawodnicy ćwiczący pod kątem rywalizacji sportowej nie ćwiczą pewnych technik, które, choć brutalne (np. kopnięcie w krocze, cios w oczy, ciosy kantem dłoni), znajdują zastosowanie w samoobronie. Nie trenują też walki z wieloma przeciwnikami.

Brazylijskie ju-jitsu zawdzięcza swą obecną popularność kilku czynnikom. Ważną rolę odegrała skuteczność zawodników tej dyscypliny w turniejach MMA. Ponadto brazylijskie jiu-jitsu nie kultywuje wschodniej tradycji ani ceremoniału, przyciągając tym samym osoby, które nie są nimi zainteresowane.